BERNEŃSKI PIES PASTERSKI - OPIS RASY


KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:
Berneński Pies Pasterski jest psem wiejskim o starym rodowodzie, wykorzystywanym u podnóża Alp, w części Wyżyny Szwajcarskiej i w okolicach Berna jako pies stróżujący, pociągowy i zaganiający. Jego pierwotna nazwa "Durrbachler" pochodzi od zajazdu i gospody Durrbach koło Riggisbergu, gdzie ten długowłosy, trójbarwny  pies podwórzowy był szczególnie chętnie trzymany.W latach 1902, 1904, 1907 psy te zostały pokazane na wystawach i kilku hodowców z Burgdorfu postanowiło w listopadzie 1907 roku zorganizować się w celu hodowli czystości rasy. Założyli oni "Szwajcarski Klub Durrbachlera" i opracowali wzorzec rasy. W roku 1910 na wystawie w Burgdorf, na która wielu okolicznych mieszkańców przyprowadziło swoje psy, zaprezentowano 107 Durrbachlerów. Od tej chwili rasa, określana teraz, w nawiązaniu do pozostałych  szwajcarskich ras pasterskich, jako Berneński Pies Pasterski, zyskała sobie szybko przyjaciół w całej Szwajcarii, a wkrótce potem również w sąsiadujących Niemczech. Dzisiaj Berneński Pies Pasterski, dzięki swojemu atrakcyjnemu trójbarwnemu umaszczeniu i zdolności przystosowywania się jest znanym i cenionym na całym świecie psem rodzinnym.

OGÓLNE WRAŻENIE:

Długowłosy , trójbarwny, więcej niż średniej wielkości, mocny i ruchliwy pies użytkowy o mocnych kończynach, harmonijny i proporcjonalnie zbudowany.

WAŻNE PROPORCJE:

Stosunek wysokości w kłębie do długości tułowia 9:10, raczej krępy niż długi. Idealny stosunek wysokości w kłębie do głębokości klatki piersiowej 2:1

USPOSOBIENIE/CHARAKTER: Pewny, uważny, czujny i odważny w codziennych sytuacjach, łagodny i oddany w stosunku do zaufanych osób, pewny siebie i przyjazny w stosunku nieznajomych; średni temperament, łatwy do ułożenia.

Tak opisany jest charakter bernusia we wzorcu rasy. Kilka słów, które mówią wszystko o naszych puchatych niedźwiadkach :)
Berneńskie psy pasterskie to przede wszystkim psy rodzinne, całkowicie wierne i oddane swoim właścicielom. Do pełni szczęścia wymagają tylko obecności swoich ukochanych ludzi. Bez człowieka usychają, zamykają się w sobie, marnieją w oczach. Dlatego tak ważne jest aby osoby decydujące się na tą rasę brały pod uwagę fakt ich ogromnej potrzeby życia z człowiekiem. To nie są psy, które osiągną szczęście żyjąc na podwórku jako stróże przy minimalnej dawce uwagi ze strony swoich właścicieli.
Bernuś to znakomity kompan do pieszych, leniwych spacerów.
Nie należy się spodziewać, że bernuś będzie psim atletą i dotrzyma tempa w porannym joggingu swojego Pana - zdecydowanie woli spacery gdzie on decyduje kiedy biegać, kicać, skakać, a kiedy iść spokojnym krokiem. Oczywiście jak wszędzie istnieją wyjątki - bernusie, które lubią biegać przy rowerze czy uprawiać psie sporty :)
Cudownie również nawiązuje kontakt z dziećmi - lecz tutaj uwaga - pamiętajcie, że bernuś to ważący 50kg misiek, który nie zdaje sobie sprawy ze swoich gabarytów. Nigdy nie zostawiajcie swoich małych dzieci z psami bez nadzoru - bernuś niechcący może swoim ciężarem wyrządzić krzywdę.

Mówiąc o bernusiach należy poruszyć również bardzo ważną kwestię, mianowicie ich zdrowie. Bernusie niestety nie należą do ras długowiecznych. Często chorują na dysplazję i coraz więcej naszych milusińskich odchodzi z powodu nowotworów. My jako hodowcy dokładny wszelkich starań aby wydłużać długość życia naszych pociech i mamy ogromną nadzieję, że uda nam się osiągnąć nasz wymarzony i najważniejszy cel - doprowadzić do tego, żeby nasze ukochany psy żyły z nami jak najdłużej.
Wy kochani właścicieli naszych psów też możecie zrobić coś aby pomóc swoim maluchom. Bardzo ważnym jest aby nie pozwalać maluchowi jak najdłużej wchodzi, a bardziej schodzić po schodach. W miarę możliwości wnoście i znoście swoje ukochane psy po schodach, a sami zwiększacie szanse na zdrowe stawy u bernusia. Kupujcie pieskom dobre karmy klasy premium i regularnie róbcie badania kontrolne.
USPOSOBIENIE/CHARAKTE


Prześlij komentarz