BERNEŃSKI PIES PASTERSKI - OPIS RASY


KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:
Berneński Pies Pasterski jest psem wiejskim o starym rodowodzie, wykorzystywanym u podnóża Alp, w części Wyżyny Szwajcarskiej i w okolicach Berna jako pies stróżujący, pociągowy i zaganiający. Jego pierwotna nazwa "Durrbachler" pochodzi od zajazdu i gospody Durrbach koło Riggisbergu, gdzie ten długowłosy, trójbarwny  pies podwórzowy był szczególnie chętnie trzymany.W latach 1902, 1904, 1907 psy te zostały pokazane na wystawach i kilku hodowców z Burgdorfu postanowiło w listopadzie 1907 roku zorganizować się w celu hodowli czystości rasy. Założyli oni "Szwajcarski Klub Durrbachlera" i opracowali wzorzec rasy. W roku 1910 na wystawie w Burgdorf, na która wielu okolicznych mieszkańców przyprowadziło swoje psy, zaprezentowano 107 Durrbachlerów. Od tej chwili rasa, określana teraz, w nawiązaniu do pozostałych  szwajcarskich ras pasterskich, jako Berneński Pies Pasterski, zyskała sobie szybko przyjaciół w całej Szwajcarii, a wkrótce potem również w sąsiadujących Niemczech. Dzisiaj Berneński Pies Pasterski, dzięki swojemu atrakcyjnemu trójbarwnemu umaszczeniu i zdolności przystosowywania się jest znanym i cenionym na całym świecie psem rodzinnym.

OGÓLNE WRAŻENIE:

Długowłosy , trójbarwny, więcej niż średniej wielkości, mocny i ruchliwy pies użytkowy o mocnych kończynach, harmonijny i proporcjonalnie zbudowany.

WAŻNE PROPORCJE:

Stosunek wysokości w kłębie do długości tułowia 9:10, raczej krępy niż długi. Idealny stosunek wysokości w kłębie do głębokości klatki piersiowej 2:1

USPOSOBIENIE/CHARAKTE
Berneńczyk jest przede wszystkim psem rodzinnym ogromnie przywiązanym do swojego właściciela, a co za tym idzie potrzebuje bliskiego kontaktu ze swoją rodziną.
Berneńczyk nie jest psem obrończym, ale w większości sprawdza się jako stróż, gdyż odstrasza swoją posturą, jednakże najczęściej bez problemów akceptuje wszystkich gości.
Nadaje się do rodzin z dziećmi, ale jak przy każdym psie, nie wolno zostawiać dziecka samego z Berneńczykiem. Akceptuje także wszelakie inne zwierzęta. Berneńskie Pies Pasterski może żyć zarówno w domku jak i w bloku, ale trzeba pamiętać o tym, że wymaga przynajmniej jednego długiego spaceru dziennie. Nie jest psem przesadnie aktywnym, ale nawet jeżeli mieszka w domu z ogródkiem wymaga jednego długiego spaceru dziennie. Nie jest typem sportowca, raczej nie będzie biegał przy rowerze ani towarzyszył w joggingu, preferuje spokojne, długie spacery. Nie nadaje się raczej dla osób zapracowanych, gdyż nie lubi sam zostawać w domu. Jednak dobrze wychowany Berneńczyk bez problemu zniesie 6-8h samotności spokojnie śpiąc na swoim posłaniu (o ile wcześniej zapewni mu się spacer). Pies do 18 miesiąca nie powinien być nadmiernie forsowany skokami czy bieganiem, gdyż może to zbytnio obciążyć jego stawy. Szczeniak (do około 6-7 mieś.) nie powinien też chodzić po schodach (zwłaszcza w dół).
Berneńczyk jest psem, który dość łatwo się uczy. W żadnym wypadku nie należy go karać, gdyż jest psem bardzo wrażliwym. Małego Berneńczyka najlepiej jest zapisać do psiego przedszkola a później na szkolenie na psa towarzysza, przede wszystkim zapewni to psu odpowiednią socjalizację.Młode Berneńczyki nierzadko wykazują nadmierną strachliwość, w takim wypadku należy psa jak najczęściej zabierać w miejsca gdzie jest sporo ludzi i od szczenięcia nie ograniczać mu kontaktów z ludźmi i nowymi bodźcami.
Berneńczyk doskonale sprawdza się w konkursach na psie posłuszeństwo czy jako pies tropiący.


Prześlij komentarz